دیروز از دوریت ناخنم را می خوردم

         امروز دستهایم برای رسیدن به تو کوتاه است!

                                                         << مجید معارف وند >>

به نام مهربانترین

سلام

قرار بود ساعت بی کوک هر چهار هفته یکبار به روز شود ، آن هم بدون هیچ دلیل خاصی

، و فقط به خاطر اینکه حداقل در هر پست حرف قابل عرضی باشد ، البته در قالب شعر!

گاهن تاخیر هم در به روز رسانی پیش می آید، که بگذارید پای همان حرف قابل عرض!!

... و شعر

سینما ، گریه ی زن ِ مرده ! وسط قبرهای تو در تو

وسط فکرهای بچه گی اش! که تو را زندگی کند ، در او!!

که تو را توی خواب غمگینی بین تکرار زندگی دیده

مثل زنبور گیج و تنهایی در شب سرد و مبهم کندو !

" بغض این خنده های اجباری! که سرم را به درد می کوبد

گریه ای می شود که می خندد ، اشک پنهانی ِ زنی ترسو"

[ زندگی توی درد خشکیده ! مثل فالی که در ته فنجان

مثل جیغی که در تو می پیچد : مثل جادوگری که در جادو ]

[][][]

" سینما، صندلی غمگینی که مرا در خودش فرو برده

دست گرمی فشرده دستم را ، خواب تلخی که با صدای او..."

دور از هیچ گونه پیش زمینه ی قبلی  ، متوجه شدم که تشابه قافیه ای با

شعر شاعر خوب : خانم زنده دل ، پیش آمده!

: غروب رد شدن خیس جاده از آهو

تمام طول سفر گریه ی زن ترسو